Woensdag 1 juni 2016: Er komt een nieuwe hond

We hadden er al veel eerder over gesproken. Zouden we, als Sam wegviel, nog aan een andere hond beginnen? Ik wuifde het steeds weg, ik zou het tegen die tijd wel zien, zover was het immers nog niet.

Maar aan het begin van het jaar kreeg ik ineens het gevoel, dat Sam niet lang meer bij ons zou zijn, er was toen overigens nog helemaal niks aan de hand, maar het onderwerp kwam toch weer ter sprake. Uiteindelijk waren we het erover eens, dat we toch een andere hond zouden nemen, maar dan wel een pup. Het vergt behoorlijk veel tijd en aandacht, maar uiteindelijk heb je dan een hond, waarmee je kunt lezen en schrijven.

Nou ja, jullie hebben allemaal meegekregen, hoe snel het ineens achteruit ging met Sam en wij voor een keuze stonden. Het wilde maar niet wennen zonder mijn mannetje en nog, hoor…. Ik mis hem nog elke dag en ook Joep is veranderd. Die loopt me de hele dag achterna en miauwt hele verhalen tegen me.Voor die tijd wisten we niet eens, dat hij zo kon babbelen. Joep verveelt zich gewoon, want het is toch helemaal niet leuk om door je speeltunnel te rennen, als er geen hond achter je aan komt? Ik bedoel maar… Joep heeft een maatje nodig. We zagen hetzelfde gedrag bij onze andere dieren, als er eentje wegviel. En wat knapten ze op, als er een nieuw dier bij kwam! Sam leefde helemaal op, toen Joep en hij voor de eerste keer speelden.

Goed… dus op zoek naar een puppy. Het liefst een mixje, want wij zijn niet zo van de rashonden. Bovendien zijn kruisingen veel gezonder, is onze ervaring. Nou, ik heb tig pups gezien, maar telkens was die ene bepaalde klik er niet. Totdat ik op de zaterdag voor Pinksteren ineens iets tegenkwam, waar ik dat bijzondere gevoel bij had. Ik liet het aan Hans zien en die was meteen enthousiast. Ik belde en Klaske nam op…. We hadden een leuk gesprek en maakten een afspraak voor de volgende dag. Helemaal naar Sneek, want wat je ver haalt is lekker. Sam kwam uit Drenthe en Joep uit Zeeland.

Dan kom je daar en ziet die piepende friemeltjes van 3 weken oud. Hans was er al meteen uit, die kleine zwarte was het, wat hem betreft, geen twijfel mogelijk. En hoewel ik die andere pups ook verschrikkelijk leuk vond, de klik met hen was er niet, maar wel bij dat mini- hondje bij Hans op schoot! Een naam hadden we al, voordat er überhaupt een puppy in beeld was. Meestal hebben we de naam als eerste en dan komt het dier, dat bij die naam past, vanzelf.

Femke zou het gaan worden, dat klinkt vriendelijk en lief. En ik geloof, dat we het weer bij het rechte eind gaan krijgen, want dit hondje is nu al een lieverdje, hoe jong ze ook is…..13343072_795867243847125_1883347582087232477_n

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *