Categorie archief: Dagelijks

8 juni 2016

Het huis is zo goed als puppy proof, of zoals iemand vandaag zei, hufter proof, maar die had dan ook een strontvervelende pup bij zich.

Donderdag zal ik nog even, op handen en voeten, door het hele huis gaan (LACH NIET!), om een laatste check te doen. Ik zal alles bekijken vanuit de ogen van een pup: Wat kan ik slopen en waar kan ik eens lekker in bijten met mijn kleine vlijmscherpe mesjes? Je kunt maar beter goed voorbereid zijn.

Stiekem vind ik het retespannend….. Mijn hele leven wordt overhoop gehaald en ik kies er geheel vrijwillig voor. Straks weer ogen in mijn rug moeten hebben, chronisch slaapgebrek, waar begin ik in godsnaam aan!
Je kúnt het, Helen! Zelfs mijn omgeving twijfelt er niet aan. Hee… je hebt toch al eerder twee pups opgevoed tot gehoorzame, lieve honden? Die laatste was helemaal een uitdaging met zijn gebruiksaanwijzing. Nou dan…!
Jaaaa…. ik kan het ook, natuurlijk gaat het lukken.Ik heb zelfs nu meer energie dan zo’n 13,5 jaar geleden. En later, als Femke groot is, ga ik die puppy periode nog missen. Het zal er allemaal wel bij horen.

Femke’s mand staat klaar, er liggen al verantwoorde kluifjes in en een veilig speeltje met dubbel doorgestikte naden.
Ze is meer dan welkom, laat dat duidelijk zijn. En ik ben nu eenmaal een muts. Kan ik ook niks aan doen.

4 juni 2016

Toen we Sam als pup kregen, hield ik regelmatig bij, wat er zoal gebeurde en hoe hij zich gedroeg. Helaas is bijna alles verloren gegaan tijdens een computercrash, maar tot zijn leeftijd van 10 weken heb ik gelukkig nog. Dat las ik net, er staan ook foto’s bij.

We moesten lachen…. wat een druk mannetje was het toch! In het boekje, wat we van de fokster meekregen stond onder andere:”Sam is een fel bijtertje, vooral vingers en oren zijn favoriet”. Nou…. dat hebben we geweten ook! Als herinnering heb ik nog een klein litteken onder mijn neus. 😉

En dan de zin: ” Helen hoorde ik vandaag zeggen, dat ze me achter het behang wilde plakken….”.
Sam was een zeer actieve pup, die het leuk vond, om Karel op zijn rug te springen. Arme kat, hij had ook heel wat te verduren! Maar ze waren de beste maatjes en altijd bij elkaar. Altijd vol energie, die pup van ons en ik was vaak blij, als hij in die eerste periode even ging slapen, ik moest ogen in mijn rug hebben. Als ik even minder goed oplette, ging hij de kattenbak leeghalen. Zo jong als hij was, hij wist dondersgoed, dat dat NIET de bedoeling was. Slim… met 9 weken kende hij al heel wat commando’s ook.

Als ik het zo lees, dan komt alles weer terug in mijn herinnering. Superdruk, maar wel een onvergetelijke tijd

3 juni 2016

Een bijzondere dag voor Femke. Ze is precies 6 weken oud, ze gaat vandaag naar de dierenarts voor haar eerste inenting en ze krijgt haar chip.

2 juni 2016

Het eerste, echte contact met Femke (foto van 15 mei 2016, 3 weken oud)

 

13240126_788496757917507_7043533039249241866_n

Woensdag 1 juni 2016: Er komt een nieuwe hond

We hadden er al veel eerder over gesproken. Zouden we, als Sam wegviel, nog aan een andere hond beginnen? Ik wuifde het steeds weg, ik zou het tegen die tijd wel zien, zover was het immers nog niet.

Maar aan het begin van het jaar kreeg ik ineens het gevoel, dat Sam niet lang meer bij ons zou zijn, er was toen overigens nog helemaal niks aan de hand, maar het onderwerp kwam toch weer ter sprake. Uiteindelijk waren we het erover eens, dat we toch een andere hond zouden nemen, maar dan wel een pup. Het vergt behoorlijk veel tijd en aandacht, maar uiteindelijk heb je dan een hond, waarmee je kunt lezen en schrijven.

Nou ja, jullie hebben allemaal meegekregen, hoe snel het ineens achteruit ging met Sam en wij voor een keuze stonden. Het wilde maar niet wennen zonder mijn mannetje en nog, hoor…. Ik mis hem nog elke dag en ook Joep is veranderd. Die loopt me de hele dag achterna en miauwt hele verhalen tegen me.Voor die tijd wisten we niet eens, dat hij zo kon babbelen. Joep verveelt zich gewoon, want het is toch helemaal niet leuk om door je speeltunnel te rennen, als er geen hond achter je aan komt? Ik bedoel maar… Joep heeft een maatje nodig. We zagen hetzelfde gedrag bij onze andere dieren, als er eentje wegviel. En wat knapten ze op, als er een nieuw dier bij kwam! Sam leefde helemaal op, toen Joep en hij voor de eerste keer speelden.

Goed… dus op zoek naar een puppy. Het liefst een mixje, want wij zijn niet zo van de rashonden. Bovendien zijn kruisingen veel gezonder, is onze ervaring. Nou, ik heb tig pups gezien, maar telkens was die ene bepaalde klik er niet. Totdat ik op de zaterdag voor Pinksteren ineens iets tegenkwam, waar ik dat bijzondere gevoel bij had. Ik liet het aan Hans zien en die was meteen enthousiast. Ik belde en Klaske nam op…. We hadden een leuk gesprek en maakten een afspraak voor de volgende dag. Helemaal naar Sneek, want wat je ver haalt is lekker. Sam kwam uit Drenthe en Joep uit Zeeland.

Dan kom je daar en ziet die piepende friemeltjes van 3 weken oud. Hans was er al meteen uit, die kleine zwarte was het, wat hem betreft, geen twijfel mogelijk. En hoewel ik die andere pups ook verschrikkelijk leuk vond, de klik met hen was er niet, maar wel bij dat mini- hondje bij Hans op schoot! Een naam hadden we al, voordat er überhaupt een puppy in beeld was. Meestal hebben we de naam als eerste en dan komt het dier, dat bij die naam past, vanzelf.

Femke zou het gaan worden, dat klinkt vriendelijk en lief. En ik geloof, dat we het weer bij het rechte eind gaan krijgen, want dit hondje is nu al een lieverdje, hoe jong ze ook is…..13343072_795867243847125_1883347582087232477_n

Fien

fienslapen

 

Fien houdt me bezig sinds mei, en hoe….! Een kat, die haar personeel heeft aangenomen. Komt even buurten en besluit haar kinderen in mijn tuin te krijgen. Nou, ze heeft wel het goede adres uitgekozen. Fien is reteslim en ik ben verkocht….

Haar belevenissen staan HIER

The King is dead

Mijn wederhelft is groot fan van BB King en ik besloot hem voor zijn verjaardag in 1998 te verrassen met een concertkaartje in Rotterdam.
Het was moeilijk om het verborgen te houden, maar de vreugde was groot. En zo gingen we op 2 mei naar Ahoy. De zaal was niet eens vol, maar de echte die-hards waren aanwezig. Wat een sfeer! En we  zaten dichtbij het podium.

Ik kan niet anders zeggen, dat we volop genoten hebben van deze bijzondere man, een levende legende op dat moment. BB was toen al op leeftijd, maar dat merkte je helemaal niet. Zittend op een stoel, vanwege een blessure, maar zijn ‘Lucille’ was er bij.

En dan vanmorgen het bericht, dat hij overleden is. Op een zeer respectabele leeftijd. The King is dead, long live the King, want zijn muziek blijft. Maar the thrill is gone….

Sleepless

moe

Helaas moet ik na een leuke dag er nog steeds voor boeten….. teveel prikkels zorgen voor een slapeloze nacht. Ik heb het afgelopen nacht weer licht zien worden. Ik was best moe, maar ik kon niet helemaal ontspannen.
Allemaal nog de gevolgen van mijn burnout van 13 jaar geleden. Maar dat weerhoudt me er niet van, om dingen te ondernemen, want dan kan ik net zo goed helemaal achter de geraniums blijven zitten.

Ik plan zoveel mogelijk in het weekend, want ik heb gewoon een dag of twee nodig om weer helemaal bij te trekken. Mijn lichaam reageert meteen met spierpijn overal. Maar gelukkig herstelt zich dat weer redelijk snel. Een drukke dag en ik merk het al. Maar ik denk maar zo: Er zijn ergere dingen.

Een rietje

rietjes

Als ik in een horecagelegenheid ben en ik wil een Spa, dan vraag ik er een rietje bij. Soms word ik een beetje vreemd aangekeken, maar het is veel raarder als ik een lauwwarme Spa bestel. Koffie laat ik meestal wel even afkoelen.

Ik drink bijna alles met een rietje, in de ochtend begin ik al met koffie op die manier. Na mijn parodontologische behandelingen zijn mijn kiezen zo gevoelig geworden, dat al wat koud of heet is, een enorme pijn veroorzaakt.

Alle merken tandpasta tegen gevoelige tanden heb ik al geprobeerd, fluorspoelingen… het helpt allemaal niet. Dus pas ik me aan en ben rietjes gaan gebruiken en dat gaat prima. Bovendien wordt mijn gebit ook niet aangetast door allerlei zuren van vruchtensap.

Tegenwoordig heb ik altijd rietjes bij me, als ik bij iemand op visite ga, want de meeste mensen hebben ze niet in huis en dat begrijp ik best. En zo gaat het toch ook? Dan maar raar kijken, het is altijd beter dan pijn.

Ongelukje

AHI_434d50303435363938_1_200x200_JPG

Terwijl ik buiten nietsvermoedend frisse lucht opsnuif en naar de sterren kijk, gebeurt er iets thuis.

Als ik binnen kom, hoor ik de kraan lopen en zie tot mijn verbazing Hans met een sopdoek in de weer en het keukenkastje staat open. Op het aanrecht staan allerlei producten uit het kastje.Huh… wat is dat nou om 23:30 uur, zijn we aan het soppen geslagen..?

Nee, er is een bijna vol pak ontbijtgranen uit het kastje gevallen en dat is overal terecht gekomen. Het moet een enorme troep geweest zijn, maar in de 20 minuten, dat ik buiten liep met Sam, is de boel inmiddels opgeruimd.

En dan kom je er pas achter, hoeveel suiker ze in dat spul gooien, alles plakkerig. Gelukkig kon Hans erom lachen, maar dat was pas na een hoop geketter. Nou ja, alles is tenminste weer brandschoon. En dat pak ontbijtgranen ligt in de vuilnisbak, ik vond het toch net behangplaksel. 😉