Donderdag 9 juni: Nog één dag….

Nou….nog één nacht slapen en dan is het eindelijk zo ver, dan gaan we Femke halen uit het hoge Noorden! Knuffel haar nog maar eens extra, Klaske en Margje…..

Snoeren zijn uit het zicht door er planken en isolatiemateriaal (had ik nog een hele rol van) voor te zetten. Mandje met mijn breiwerk verplaatst…..De doos met speeltjes en de mand staan klaar. Kluifjes en beloningssnoepjes gehaald.
Vandaag is de hovenier gelukkig ook geweest, dus volgende week geen herrie van een kettingzaag.

Volgens mij is alles klaar voor ontvangst!

(8 juni) Nieuwe puppyfoto’s

Vers van de pers! Ik vind het zó leuk, dat Klaske ons telkens zo goed op de hoogte houdt, zo waren die 4 weken wachttijd ook uit te houden.

 

13343135_799530496814133_6400105916480820552_n13423724_799530543480795_7289324396239027044_n

8 juni 2016

Het huis is zo goed als puppy proof, of zoals iemand vandaag zei, hufter proof, maar die had dan ook een strontvervelende pup bij zich.

Donderdag zal ik nog even, op handen en voeten, door het hele huis gaan (LACH NIET!), om een laatste check te doen. Ik zal alles bekijken vanuit de ogen van een pup: Wat kan ik slopen en waar kan ik eens lekker in bijten met mijn kleine vlijmscherpe mesjes? Je kunt maar beter goed voorbereid zijn.

Stiekem vind ik het retespannend….. Mijn hele leven wordt overhoop gehaald en ik kies er geheel vrijwillig voor. Straks weer ogen in mijn rug moeten hebben, chronisch slaapgebrek, waar begin ik in godsnaam aan!
Je kúnt het, Helen! Zelfs mijn omgeving twijfelt er niet aan. Hee… je hebt toch al eerder twee pups opgevoed tot gehoorzame, lieve honden? Die laatste was helemaal een uitdaging met zijn gebruiksaanwijzing. Nou dan…!
Jaaaa…. ik kan het ook, natuurlijk gaat het lukken.Ik heb zelfs nu meer energie dan zo’n 13,5 jaar geleden. En later, als Femke groot is, ga ik die puppy periode nog missen. Het zal er allemaal wel bij horen.

Femke’s mand staat klaar, er liggen al verantwoorde kluifjes in en een veilig speeltje met dubbel doorgestikte naden.
Ze is meer dan welkom, laat dat duidelijk zijn. En ik ben nu eenmaal een muts. Kan ik ook niks aan doen.

(6 juni) Alles staat klaar

Femke’s bedje is gespreid. De zomer- en winteruitvoering. Fris gewassen, geurend naar Robijn.

 

13346569_798646700235846_1964055545157103752_n13342989_798646713569178_7652135032029630247_n

6 juni 2016

Even een paar LED-lampen kopen…. maar meteen een half uur onderweg, omdat zoveel mensen me aanspreken (het is hier ook net een dorp): ‘Ik zie je haast niet, heb je je hond niet meer?’ of ‘Wanneer komt je nieuwe hond? Wat is het voor ras?’

Hans is het wel gewend van me. Dat wordt ’s morgens van huis gaan en ’s avonds pas weer terug, als Femke er is.

4 juni 2016

Toen we Sam als pup kregen, hield ik regelmatig bij, wat er zoal gebeurde en hoe hij zich gedroeg. Helaas is bijna alles verloren gegaan tijdens een computercrash, maar tot zijn leeftijd van 10 weken heb ik gelukkig nog. Dat las ik net, er staan ook foto’s bij.

We moesten lachen…. wat een druk mannetje was het toch! In het boekje, wat we van de fokster meekregen stond onder andere:”Sam is een fel bijtertje, vooral vingers en oren zijn favoriet”. Nou…. dat hebben we geweten ook! Als herinnering heb ik nog een klein litteken onder mijn neus. 😉

En dan de zin: ” Helen hoorde ik vandaag zeggen, dat ze me achter het behang wilde plakken….”.
Sam was een zeer actieve pup, die het leuk vond, om Karel op zijn rug te springen. Arme kat, hij had ook heel wat te verduren! Maar ze waren de beste maatjes en altijd bij elkaar. Altijd vol energie, die pup van ons en ik was vaak blij, als hij in die eerste periode even ging slapen, ik moest ogen in mijn rug hebben. Als ik even minder goed oplette, ging hij de kattenbak leeghalen. Zo jong als hij was, hij wist dondersgoed, dat dat NIET de bedoeling was. Slim… met 9 weken kende hij al heel wat commando’s ook.

Als ik het zo lees, dan komt alles weer terug in mijn herinnering. Superdruk, maar wel een onvergetelijke tijd

3 juni 2016

Een bijzondere dag voor Femke. Ze is precies 6 weken oud, ze gaat vandaag naar de dierenarts voor haar eerste inenting en ze krijgt haar chip.

2 juni 2016

Het eerste, echte contact met Femke (foto van 15 mei 2016, 3 weken oud)

 

13240126_788496757917507_7043533039249241866_n

(1 juni) Puppyshoppen

Femke’s mandje voor de eerste nacht en trainingspads tegen ongelukjes zijn al in huis.

13332786_796074153826434_5893632939804098926_n13346866_796074163826433_5513157237271805083_n

Woensdag 1 juni 2016: Er komt een nieuwe hond

We hadden er al veel eerder over gesproken. Zouden we, als Sam wegviel, nog aan een andere hond beginnen? Ik wuifde het steeds weg, ik zou het tegen die tijd wel zien, zover was het immers nog niet.

Maar aan het begin van het jaar kreeg ik ineens het gevoel, dat Sam niet lang meer bij ons zou zijn, er was toen overigens nog helemaal niks aan de hand, maar het onderwerp kwam toch weer ter sprake. Uiteindelijk waren we het erover eens, dat we toch een andere hond zouden nemen, maar dan wel een pup. Het vergt behoorlijk veel tijd en aandacht, maar uiteindelijk heb je dan een hond, waarmee je kunt lezen en schrijven.

Nou ja, jullie hebben allemaal meegekregen, hoe snel het ineens achteruit ging met Sam en wij voor een keuze stonden. Het wilde maar niet wennen zonder mijn mannetje en nog, hoor…. Ik mis hem nog elke dag en ook Joep is veranderd. Die loopt me de hele dag achterna en miauwt hele verhalen tegen me.Voor die tijd wisten we niet eens, dat hij zo kon babbelen. Joep verveelt zich gewoon, want het is toch helemaal niet leuk om door je speeltunnel te rennen, als er geen hond achter je aan komt? Ik bedoel maar… Joep heeft een maatje nodig. We zagen hetzelfde gedrag bij onze andere dieren, als er eentje wegviel. En wat knapten ze op, als er een nieuw dier bij kwam! Sam leefde helemaal op, toen Joep en hij voor de eerste keer speelden.

Goed… dus op zoek naar een puppy. Het liefst een mixje, want wij zijn niet zo van de rashonden. Bovendien zijn kruisingen veel gezonder, is onze ervaring. Nou, ik heb tig pups gezien, maar telkens was die ene bepaalde klik er niet. Totdat ik op de zaterdag voor Pinksteren ineens iets tegenkwam, waar ik dat bijzondere gevoel bij had. Ik liet het aan Hans zien en die was meteen enthousiast. Ik belde en Klaske nam op…. We hadden een leuk gesprek en maakten een afspraak voor de volgende dag. Helemaal naar Sneek, want wat je ver haalt is lekker. Sam kwam uit Drenthe en Joep uit Zeeland.

Dan kom je daar en ziet die piepende friemeltjes van 3 weken oud. Hans was er al meteen uit, die kleine zwarte was het, wat hem betreft, geen twijfel mogelijk. En hoewel ik die andere pups ook verschrikkelijk leuk vond, de klik met hen was er niet, maar wel bij dat mini- hondje bij Hans op schoot! Een naam hadden we al, voordat er überhaupt een puppy in beeld was. Meestal hebben we de naam als eerste en dan komt het dier, dat bij die naam past, vanzelf.

Femke zou het gaan worden, dat klinkt vriendelijk en lief. En ik geloof, dat we het weer bij het rechte eind gaan krijgen, want dit hondje is nu al een lieverdje, hoe jong ze ook is…..13343072_795867243847125_1883347582087232477_n